بررسی نسبت فطرت بشری با نظام تکنیکیبررسی نسبت فطرت بشری با نظام تکنیکی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای رشته فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم

2 دانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

چکیده

هدف: از میان تأثیراتی که فنّاوری بر انسان دارد، این پژوهش در صدد بحث از جایگاه فطرت انسانی در نظام فنّاورانه است. روش: روش مقاله تحلیلی است. یافته‌ها: در جامعۀ صنعتی، انسان در محضر تکنیک است و فنّاوری از یک ابزار، به عاملی برای تعیّن و تشخّص هویت انسان تبدیل می‌شود که نتیجۀ آن، تضعیف فطرت توحیدی است. نظام تکنیکی دارای مجموعه‌ای از فرهنگها و ارزشهای اجتناب‌ناپذیر است که سبب گسترش فرهنگ دنیاگروی، غفلت انسان از خودآگاهی و معنویت، غلبۀ ابعاد مادی بر سایر جنبه‌ها می‌شود. نتیجه‌گیری: صنعتی کردن محیط پیرامون و تکنیکی کردن زندگی، سبب تضعیف فطرت الهی انسان می‌شود. برای خروج از بحران تضعیف فطرت، باید نسبت خود را با فنّاوری بر اساس جهان‌بینی الهی بازبینی کنیم.

کلیدواژه‌ها