تأثیر آموزش به شیوۀ روش تدریس نیازمحور در درس آیین زندگی بر تربیت اخلاق دانش‌اندوزی دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان گیلان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری تصوف و عرفان اسلامی، استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان استان گیلان(نویسنده مسئول)/ نشانی: رشت؛ گلسار، بلوار گیلان، پردیس بنت‏الهدی صدر رشت / نمابر: 01333777860/ Email: yaabufazel @gmail.com

2 دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان.

3 دکتری مبانی نظری اسلام، استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان.

چکیده

هدف: این مقاله در صدد بود تا تأثیر روش نیازمحور بر تربیت اخلاق دانش‌اندوزی دانشجومعلمان دختر پردیس بنت‏الهدی صدر دانشگاه فرهنگیان استان گیلان را در نیمسال دوم تحصیلی 98-1397 بررسی کند. روش: این پژوهش بر اساس شیوۀ شبه‏آزمایشی با طرح پیش‏آزمون- پس‏آزمون با گروه گواه اجرا شد. یافته‏ها: بیشتر توانمندی‏های انسان به دانایی برمی‏گردد و دانایی جز با دانش‌اندوزی به دست نمی‏آید. شخصیت آدمی در پرتو کسب دانش و معرفت، در تمامی ساحتهای وجودی، به رشد و تکامل می‏رسد. به همین دلیل، جامعه‏هایی که علوم و معارفشان در رشته‏ها و زمینه‏های مورد نیاز رشد نکرده باشد، نمی‏توانند به شکوفایی برسند. در زمان حاضر اخلاق به عنوان یکی از ضروریات جامعۀ دانشگاهی کشور محسوب می‏شود و تقویت و رشد اخلاق دانش‌اندوزی با توجه به تأثیر آن بر رفتار علمی ما در مراحل تحصیل، تدریس، تحقیق و خدمات علمی، از الزامات کشور به شمار می‏رود. نتیجه‏گیری: روش تدریس نیازمحور بر تقویت و پیشرفت اخلاق دانش‌اندوزی دانشجومعلمان مؤثر بود.

کلیدواژه‌ها


-       حضرتی، عباس(۱۳۹۶). «بررسی تأثیر روشهای تدریس فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش‏آموزان دختر دوره دوم ابتدایی شهر اصفهان». سومین همایش ملی مطالعات و تحقیقات نوین در حوزه علوم تربیتی و روان‌شناسی ایران. قم: مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت مرتضوی.
-       شعبانی، حسن(1382). مهارتهای آموزشی و پرورشی. تهران: سمت، چ هفدهم.
-       صالحی، محمد؛ کیومرث نیاز آذری و محمدتقی معتمدی تلاوکی(1388). «تأثیر روشهای فعال تدریس بر پیشرفت سواد خواندن دانش‏آموزان چهارم و پنجم ابتدایی مازندران». نوآوری آموزشی، سال هشتم، ش 32: 97-60.
-              عطایی، نگار و مجتبی پنجه‏پور(1394). «مقایسۀ اثربخشی روش تدریس فعال تعاملی و سنّتی در رضایتمندی و یادگیری درس بیوشیمی بالینی دانشجویان داروسازی». توسعۀ آموزش در علوم پزشکی، دورۀ هشتم، ش 19: 91-81.
-       گیج، ان.ال. و دی.سی. برلاینر(1374). روان‌شناسی تربیتی. ترجمۀ لطف‌آبادی. مشهد: فردوسی.
-       مجیدی، محمدرضا و ابوالقاسم فاتحی(1385). «سنجش نگرش دانشجویان نسبت به برنامه‌ریزی دروس معارف اسلامی». پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، ش 41: 56-37.
-       معاونت امور دفاتر، اساتید و مبلّغان نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها(1391). عناوین و سرفصلهای جدید دروس معارف اسلامی(مصوبه ۵۴۲ مورخ ۲۳/۴/۱۳۸۳ شورای عالی انقلاب فرهنگی). قم: نشر معارف.
-       مهرمحمدی، محمود(1381). برنامۀ درسی: نظرگاهها، رویکردها و چشم‌اندازها. مشهد: آستان قدس.
-       Akbari, Ramin (2018). “Evaluate the effectiveness of active and traditional teaching methods on learning of high school students in Qeshm city in the academic year 2015-16”. Journal of New Research in the Humanities, Nos. 41-42: 155-164.
-       Ataee, Negar & Mojtaba Panjehpoor (2015). “Comparing the effectiveness of interactive and traditional active teaching methods in satisfaction and Learning the course of clinical biochemistry of pharmacy students”. Journal of Education Development in Medical Sciences, Vol. 8, No 19: 81-91.
-       Aydede, M.N. & T. Kesercioglu (2010). “The effect of active learning applications on students’ views about scientific knowledge”. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2: 3783-3786.
-       Bakir, S. (2011). “Is it possible to have students think creatively with the help of active learning techniques?”. Procedia Social and Behavioral Sciences, Vol. 15: 2533-2539.
-       Bozorghzadeh, Abbas; Firoozeh Hajipoor, Majid Pejhman & Fatemeh Nazari (2017). “Comparison of the fectiveness of active and traditional teaching methods on the learning dimensions of the sixth grade students of Amol city in the academic year 2016-2017”. Journal of Psychological Studies and Educational Sciences, Third period, No 3: 42-52.
-       Bruner, J.S. & J.J. Goodnow (1984). A Study of thinking. New York: Wiley & Sons.
-       Dewey, J. (1982). How we think. Lexington Mass: Health.
-       Gage, N.L. & D.C. Berliner (1995). Educational Psychology. Translated by Lotfabadi. Mashhad: Ferdowsi Publications.
-       Ghasemi, Mahmood; Azizollah Tajikesmaeeli & Amir Masnavi (2012). “Comparison of the effect of teachers' Persian teaching methods on increasing reading literacy and understanding the curriculum of fourth grade elementary students in Tehran”. Scientific and Research Journal of Educational Sciences, No 96: 67-86.
-       Hazrati, Abbas (2017). “Investigating the effect of active teaching methods on academic achievement of female students the second elementary course of Isfahan”. Third National Conference on Modern Studies and Research in the Field of Educational Sciences and Psychology of Iran. Qom: Soroush Hekmat Razavi Center for Islamic Studies and Research.
-       Kenneth Jones. R. (1984). Sociology of Adult Education. United Kingdom: Taylor & Francis Ltd.
-       Kim. K.J. (2009). “Demotivating factors in secondary English education”. English teaching, 64(4): 249-267.
-       Majidi, Mohammadreza & Abolghasem Fatehi (2006). “Assessing students' attitudes toward planning Islamic education courses”. Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education, No 41: 37-53.
-       Mehr Mohammadi, Mahmood (2002). Curriculum: Comments, Approaches and perspectives. Mashhad: Astan Quds Razavi Publications.
-       Meyer, C. (1986). Teaching students to think critically. Sanfrancisco CA: Jessey-Bass.
-       Mirderikvand, Firooz; Gholamreza Hajihosseinnejhad, Majid Aliaskari & Marzban Adibmanesh (2015). “Investigating the effect of active teaching method on students' academic performance in Andimeshk third grade science course”. Scientific and research journal of research in curriculum planning, No 47: 133-144.
-       Omidian, Franak; Marzieh Dehghani & Aziz Khajeh Hasanzadeh (2017). “Validation of the scale of religiosity and the role of active teaching methods with an Islamic approach on the level of religiosity of high school students”. Journal of Islamic Social Research Promotion, Issue 112: 87-110.
-       Row, M.B. (1974). “Wait Time and Rewards as Instructional Variables, their Influence on Language, Logic, and Fate Control: Part One Wait Time”. Journal of Research in Science Teaching, 11(2): 81-94.
-       Salehi, Mohammad; Kiumars Niazazari & Mohammad Taghi Motamidi Telavaki (2009). “The effect of active teaching methods on the development of reading literacy of fourth grade elementary students in Mazandaran”. Quarterly Journal of Educational Innovation, Eighth year, 32: 60-97.
-       Sha’bani, Hassan (2003). Educational and Developmental Skills. Seventeenth Edition. Tehran: Samt Publications.
-       Talebi, Hooshang & Batool Basiri (2016). “Investigating the effect of teaching method based on “Activity and practice” On the academic performance of female undergraduate students in Payame Noor University of Isfahan in the statistics lesson”. Journal of New Educational Approaches, No 24: 1-26.
-       Tobin. K. (1988). Exemplary practice in science classrooms. Science Education. Florida state university. Tallahassee. FL 32306.
-       Vice Chancellor for Offices, Professors and Preachers of the Leadership Representation in Universities (2012). New titles and topics of Islamic education courses. Qom: Maaref Publishing Office.
-       Wilk, R.R. (2000). The effect of active learning on college Students’ achievement, motivation, and self-efficacy in a human physiology course for non – majors. Doctoral Dissertation, the University of Texas: Austin.
-       Zolfagharian, Mahsa; Aliakbar Aminbidokhti & Sakineh Jafari (2018). “Structural relationship between teacher and student interaction and active teaching methods by developing students' competencies through the acquisition of knowledge”. Scientific-research journal of research in educational systems, No 4: 183-206